Ασφαλτόπανα για μονώσεις

Τα ασφαλτόπανα χρησιμοποιούνται σαν κύριο υλικό μόνωσης και στεγανοποίησης στις ταράτσες εδώ και δεκαετίες στην Ελλάδα. Τα ασφαλτόπανα εμφανίζονται υπό διάφορες μορφές : με διαφορετική ασφαλτική μάζα, οπλισμό κι επικάλυψη. Όλα, όμως, έχουν την ίδια φιλοσοφία : μια συνεχής, αδιαπέραστη μεμβράνη που μπορεί να συγκολληθεί εύκολα μεταξύ τους ώστε να δώσουν όλες μαζί έναν ενιαίο, συνεχή, στεγανωτικό τάπητα που θα προστατεύει αξιόπιστα και για πολλά χρόνια τις ταράτσες και δώματα των σπιτιών.

Οι κύριοι τύποι ασφαλτόπανων με κριτήριο την ασφαλτική τους μάζα είναι τα SBS/ ελαστομερή και τα APP / πλαστομερή.

  • Τα ελαστομερή – SBS(Styrene – Butadiene – Styrene) ασφαλτόπανα.

    Σε αυτά η ασφαλτική μάζα έχει τροποποιηθεί με SBS έτσι ώστε να παρουσιάζει ελαστικά χαρακτηριστικά. Το εύρος θερμοκρασιών που αντέχουν τα SBS είναι μεγάλο και ιδιαίτερα προς τις χαμηλές θερμοκρασίες. Στο κάτω άκρο αντέχουν σε θερμοκρασίες έως και -25οC. Τα SBS ασφαλτόπανα είναι ιδανικά για μεγάλες επιφάνειες και για κρύα κλίματα.

  • Τα πλαστομερή – APP (Atactic Polypropylene) ασφαλτόπανα.

Εδώ η βελτίωση της μάζας γίνεται με άτακτο πολυπροπυλένιο. Δεν είναι τόσο ελαστικά όσο τα SBS και δεν αντέχουν σε χαμηλές θερμοκρασίες κάτων των -15οC, αλλά δείχνουν πολύ καλή συμπεριφορά στις υψηλές θερμοκρασίες.

Οι οπλισμοί των ασφαλτοπάνων είναι αυτοί που τους προσδίδουν τις μηχανικές αντοχές τους : αντοχή σε σχίσιμο, στατική διάτρηση, δυναμική διάτρηση κλπ. Τα περισσότερα ασφαλτόπανα είναι οπλισμένα με κάποιου είδους πολυεστερικό οπλισμό, ενώ τα πιο οικονομικά είναι οπλισμένα με ένα απλό ή ενισχυμένο υαλοπίλημα. Τα ασφαλτόπανα αλουμινίου είναι συνήθως οπλισμένα με κάποιο υαλόπλεγμα. Η ποιότητα του πολυεστερικού οπλισμού εξαρτάται από το μήκος και την ποιότητα των ινών και το βάρος /m2. Ισοβαρείς οπλισμοί μπορούν να έχουν τεράστιες ποιοτικές αποκλίσεις.

Τα ασφαλτόπανα, για να αντέχουν στην δράση των υπεριωδών ακτίνων και στις δυσμενείς κλιματολογικές συνθήκες, όταν μένουν εκτεθειμένα, πρέπει να έχουν κάποια αυτοπροστασία. Συνήθως αυτή δίνεται με ψηφίδες διαφόρων χρωμάτων ή με ένα φύλλο αλουμινίου πάχους συνήθως 60-80 μικρών. Και βέβαια ένα ασφαλτόπανο των 6 kg/m2 θεωρείται σαφώς πιο ασφαλές από ένα ασφαλτόπανο των 4 g/m2 αλλά πάντα σε συνδυασμό με τη μαζα και τον οπλισμό του.

Στα ασφαλτόπανα με ψηφίδα να μην χρησιμοποιείτε ποτέ βάρη κάτω των 4,5 kg/m2 και κατά προτίμηση 5 kg/m2. Τα ασφαλτόπανα για μονώσεις ταρατσών είναι δομημένα γύρω από έναν πυρήνα με μορφή υφάσματος που λέγεται οπλισμός. Οι τιμές τους εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το είδος και το βάρος αυτού του οπλισμού. Μεγαλύτερα βάρη – πάνω από 150 gr/m2 από μακρύινους πολυεστέρες χρησιμοποιούνται στα καλύτερης ποιότητας ασφαλτόπανα. Μακρύινοι είναι οι οπλισμοί που κατασκευάζονται από μεγάλου μήκους ίνες. Αυτό σημαίνει ότι αλληλοπλέκονται καλύτερα και σε πιο πολλά σημεία, πράγμα που οδηγεί σε μεγαλύτερες αντοχές.

Τα ασφαλτόπανα για μονώσεις ταρατσών είπαμε ότι επικαλύπτονται κυρίως με ψηφίδες ή με φύλλο αλουμινίου, όταν μένουν στην τελική στρώση. Ο λόγος είναι κυρίως η προστασία της ασφαλτικής μάζας από τη βλαπτική επίδραση των υπεριωδών ακτίνων. Οι ψηφίδες πρέπει να είναι καλά συγκολλημένες στην ασφαλτική μάζα, ώστε να μην παρουσιάζουν υπερβολικές απώλειες που θα οδηγήσουν σε γρήγορη υποβάθμιση της ποιότητας του ασφαλτόπανου.

Για ανεπαρκώς μονωμένες ταράτσες προτιμήστε τις λευκές ψηφίδες, μιας και οι σκούρες έχει παρατηρηθεί ότι οδηγούν στην αύξηση των θερμοκρασιών των εσωτερικών χώρων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Τα ασφαλτόπανα αυτά μπορούν να πατηθούν από πεζους με σχετική προσοχή, δεν θεωρούνται όμως βατές επιφάνειες. Αν η ταράτσα πρέπει να χρησιμοποιηθεί σαν roof garden, τότε θα πρέπει να υπάρξει σκληρή επίστρωση από πλάκες, τσιμεντοκονία, πλακάκια, μάρμαρα κτλ.

Σημειώνουμε ότι  τα ασφαλτόπανα δεν αποτελούν θερμομόνωση.

Τέλος, συνεισφέρουν θετικά μόνο κατά τους θερινούς μήνες κι εφ'όσον είναι καθαρά για να βοηθιέται η ανάκλαση της θερμικής ακτινοβολίας. Οι κλίσεις στις ταράτσες είναι άκρως απαραίτητες, για να έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής τα ασφαλτόπανα. Η ελάχιστη κλίση δεν πρέπει κανονικά να είναι μικρότερη από το 1,5%. Αν πάρει κανείς υπόψη και τις ατέλειες κατά την κατασκευή, η κλίση σε πολλά σημεία θα είναι αρκετά μικρότερη, οπότε το σωστό είναι να στοχεύσει κανείς σε μια κλίση 2%. Σαν ελάχιστη απαίτηση θα πρέπει να μην δημιουργούνται μέρη με συσσώρευση του νερού. Νερό που λιμνάζει θα βρει αργά ή γρήγορα τον τρόπο να περάσει προς τα κάτω, ιδιαίτερα δε όταν βρίσκεται πάνω σε αρμούς ασφαλτόπανων.

Η δημιουργία επαρκών κλίσεων και η σωστή τοποθέτηση των φρεατίων αποστράγγισης στις ταράτσες είναι η μισή στεγανοποίηση. Πάντα η καλή αποστράγγιση κάνει ευκολότερο το έργο της στεγανοποίησης και είναι ξεκάθαρο ότι η αποστράγγιση είναι το καλύτερο προληπτικό μέτρο κατά των προβλημάτων με το νερό.